บทที่ 11 บทที่ 9 ผู้หญิงหน้าเงิน
และในที่สุดเขาก็ต้องยอมโอนเงินไปให้เธอ 5,000 บาทตามที่ร้องขอ ใบหน้าสวยในตอนนี้ยิ้มออกมาได้บ้าง ถึงแม้ว่าจะเสียความบริสุทธิ์ไปแต่ได้เงินมาเป็นล้านก็ถือว่าคุ้มอยู่ ส่วนเรื่องศักดิ์ศรีวางมันทิ้งลงก่อนแล้วกัน ท้ายที่สุดชีวิตก็ต้องดำเนินด้วยเงินไม่ใช่ศักดิ์ศรีอะไรทั้งนั้น
"จะให้หนูทำอะไรให้อีกไหมคะ"
"ไม่เอาเว้ย นั่งอยู่เฉย ๆ เลยไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ปล้นเงินเก่งชิบหายผู้หญิงอะไร"
ชายหนุ่มทำหน้าเซ็ง ๆ ก่อนจะโอบรอบเอวเธอเข้ามานั่งชิดใกล้ หยิบรีโมทเปิด netflix ดูหนังในระหว่างที่ไม่รู้จะทำอะไร อีกอย่างเธอเพิ่งจะกินข้าวอิ่ม จับปล้ำตอนนี้เดี๋ยวจะช็อกตายเอา
"กอดเอวหนูคิดเงินนะคะ"
"จะให้ฉันกอดดี ๆ หรือจะให้ขึ้นเตียงแล้วก็กระแทกแรง ๆ จนเช้าดี"
และเมื่อถูกชายหนุ่มขู่แบบนั้นหญิงสาวก็เงียบเสียงลงทันที และนั่นทำให้นายใหญ่แห่ง Pandorica ยิ้มออกมาได้บ้าง ไม่มีอะไรจะไปต่อรองยัยนี่ได้นอกจากลากขึ้นเตียงอย่างเดียว คงเป็นวิธีลงโทษที่เธอน่าจะกลัวที่สุดแล้ว
"ทำไมถึงมาทำงานที่นี่ได้"
"หนูเหรอคะ... ช่วงนี้ว่างค่ะก็เลยมาหาอะไรทำ รุ่นพี่แนะนำมาอีกทีหนึ่งบอกว่าเงินดี"
เธอเอ่ยออกไปตามความเป็นจริง แต่ที่ไม่บอกชายหนุ่มอย่างนึงก็คือเรื่องที่เธอทำงานเป็นสายลับ อาชีพนี้ไม่ควรจะให้คนรอบข้างรู้ หรือแม้กระทั่งใครก็ตาม เพราะถ้าความลับนี้หลุดออกไป คนที่ได้รับอันตรายมากที่สุดก็คือเธอนั่นแหละ
"และไอ้ช่วงที่ไม่ว่างทำอะไรล่ะ"
"ก็รับจ้างทั่วไปค่ะ หรือว่าคุณมีงานให้หนูทำล่ะคะ เงินดีหรือเปล่าล่ะ"
"นอนกับฉันไง จะเอาเดือนเท่าไหร่ล่ะ"
ไม่พูดเปล่าเขายังแสดงสีหน้าเจ้าเล่ห์ออกมา โน้มใบหน้าเข้ามาคลอเคลียแสดงความหื่นกระหายออกมาจากใบหน้าอย่างชัดเจน จนหญิงสาวถึงกับต้องเบี่ยงตัวหลบ เพราะไม่เช่นนั้นเขาจะต้องจับเธอปล้ำแน่
"ไม่เอาหรอกค่ะ ขอเป็นงานอย่างอื่นแล้วกันนะคะ ถ้าเกิดว่านอนกับคุณหนูขอไม่รับแล้วกัน"
"ทำไมล่ะนอนกับฉันไม่ดีตรงไหน ผู้หญิงทั้งโลกไม่มีใครปฏิเสธฉันหรอก หล่อ รวย ใหญ่..."
"อะไรใหญ่คะ..."
เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อชายหนุ่มใช้สายตาจ้องมองเธออย่างไม่ปิดบัง คุยกันทีไรก็วกมาเรื่องใต้สะดือตลอด ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ในหัวคงมีแต่เรื่องอย่างว่า ไม่คิดที่จะสร้างสรรค์ทำสิ่งอื่นเลยหรือไง
"หึ... หมายถึงว่าบ้านหลังใหญ่ อิทธิพลก็เยอะนะ ถ้าเกิดว่าเธอไม่อยากรับเงินเดือนนอนกับฉัน ถ้างั้นมาเป็นเมียไหมล่ะ มาเป็นนายหญิงแห่ง Pandorica"
"ไม่เอาหรอกค่ะ คนหื่นแบบคุณใครจะไปอดทนอยู่ด้วยไหว ผู้หญิงคนอื่นอาจจะชอบแต่หนูไม่เอาหรอกค่ะ ลาจากกันแค่นี้แหละ"
เธอจะไม่ยอมตกเป็นของเขาอีกในครั้งหน้า แต่ในระหว่างอยู่ที่นี่เธอจึงจำเป็นที่จะต้องยอมเขาไปก่อนอย่างไม่มีข้อแม้ เพราะว่ารับเงินมาเป็นล้านแล้วคงทำอะไรไม่ได้
"หึ... จะรอดูว่าเธอจะไปไหนพ้น"
ชายหนุ่มยิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ หลังจากที่ลงเรือสำราญเขาจะลากเธอกลับไปอยู่คฤหาสน์ด้วย จะให้ลูกน้องเฝ้าอย่างดีไม่ให้หนีออกไปไหน ก็มาดูกันว่าคนอย่างเธอจะไปไหนรอดจากเขาได้ บอกเลยนะว่าสำหรับไมลส์ นายใหญ่แห่ง Pandorica ถ้าเกิดว่าเขาอยากได้ใครแล้ว จะต้องได้ไม่มีข้อแม้ แต่ถ้ายัยเด็กคนนี้มันพยศมาก เขาจะเป็นคนปราบให้อยู่หมัดเอง
หลังจากวันนั้นกลายเป็นว่าใบพัดไม่ได้มาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟอีกต่อไป เพราะว่านายใหญ่พาหญิงสาวควงไปด้วยทุกที่ทั่วเรือสำราญ ทั้งไปเล่นคาสิโน ปาร์ตี้ริมสระ ช้อปปิ้งของแบรนด์เนมภายในเรือของตัวเอง ถือว่าเขาได้มาพักผ่อนในช่วงหลายเดือนมานี้ ถ้าไม่ติดว่าจะต้องเอาอาวุธไปส่งด้วยตัวเอง เขาก็ไม่ลงเรือมาหรอก เพราะมันเสียเวลาเกือบสองอาทิตย์
"อยากได้อะไรหรือเปล่าซื้อสิ"
"คุณจะซื้อให้หนูเหรอคะ"
หญิงสาวจ้องมองชายหนุ่มด้วยใบหน้าหวาดระแวง เวลาที่เขามีอะไรมาต่อรอง เธอจะต้องคิดไปในทางที่เลวร้ายไว้ก่อนว่านายใหญ่แห่ง Pandorica จะต้องอยากได้อะไรจากเธอสักอย่าง และดูจากรอยยิ้มแบบนั้นอันตรายไม่น้อย
"เอาสิ... ฉันซื้อให้เธอได้อยู่แล้ว อยากได้อะไรก็หยิบเลย"
ใบหน้ามั่นอกมั่นใจแบบนั้นทำให้เธออดหมั่นไส้ไม่ได้ บอกตามตรงเธอยังรู้สึกเจ็บใจอยู่ไม่น้อย ถึงแม้ว่าจะได้เงินจากเขามาเป็นล้าน แต่มันก็ลบสิ่งที่ชายหนุ่มทำกับเธอไว้ไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
"จะเอาอะไรก็เอา ไม่ต้องมามองหน้าเหมือนเคียดแค้นอะไรขนาดนั้น"
"เอาอะไรก็ได้เหรอคะ"
"อืม... รีบ ๆ หยิบเถอะ"
เขาเริ่มหงุดหงิดเมื่อหญิงสาวถามไม่หยุด อยากได้อะไรก็แค่หยิบไม่เห็นจะต้องถามให้ยุ่งยาก คิดว่าคนอย่างเขาไม่มีปัญญาจ่ายหรือไง นี่คือเจ้าของเรือสำราญสุดหรูเชียวนะ และคนอย่างยัยเด็กนั่นมันจะซื้อสักเท่าไหร่เชียว
ใบพัดจ้องมองไปโดยรอบก่อนจะเห็น brand shop ที่ขายนาฬิกาแบรนด์เนมระดับโลก และเมื่อเธอเห็นร้านขนาดใหญ่ตรงหน้าก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ รีบเดินเข้าไปข้างในทันที ชายหนุ่มถึงกับตาโตเมื่อเห็นหญิงสาวเดินเข้าไปร้านนาฬิกาแบรนด์เนม
"แม่งเอ้ย นี่จะล่อนาฬิกาหรูเลยเหรอ สงสัยฉันจะประเมินเธอผิดไป"
ชายหนุ่มรีบเดินตามเข้าไป แต่ทว่ายังไม่ทันได้พูดอะไรก็ได้ยินเสียงของใบพัดกำลังคุยกับพนักงานดังขึ้นมาเสียก่อน
"ขอนาฬิกาเรือนที่แพงที่สุดค่ะ"
"รุ่นใหม่ที่พึ่งนำเข้ามาค่ะ 1,000 เรือนทั่วโลก ราคาอยู่ที่ 19 ล้านบาทค่ะ"
"เอารุ่นนี้เลยค่ะ แล้วก็เก็บเงินกับผู้ชายคนนี้นะคะ"
หญิงสาวยิ้มออกมาพร้อมกับชี้นิ้วไปยังนายใหญ่แห่ง Pandorica เขาถึงกับช็อกไปเลยเพราะไม่คิดว่าใบพัดจะซื้อนาฬิกาเรือนละ 19 ล้านบาท เขาร่ำรวยมีธุรกิจหลักแสนล้าน ยังใส่นาฬิกาแพงสุดเรือนละ 13 ล้านเอง แต่แม่นี่ล่อไป 19 ล้านบาท ที่สำคัญไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย นี่เขาจะต้องเปย์คู่นอนหนักขนาดนี้เลยเหรอ
"ทำไมทำหน้าแบบนั้นคะ หรือคุณไม่มีปัญญาจ่าย"
"นี่เธอ...!"
ชายหนุ่มถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างระบายอารมณ์ ราคานาฬิกาไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือเขาจะทบต้นทบดอกราคานาฬิกากับยัยเด็กนี่ยังไงดี จับกระแทกทั้งวันทั้งคืนหนึ่งเดือนเต็ม ๆ ยังไม่คุ้มกับค่านาฬิกาเรือนเดียวเลย
"ทั้งหมด 19 ล้านบาทค่ะ"
นายใหญ่แห่ง Pandorica หยิบ Black card ออกจากกระเป๋ากางเกงส่งไปให้พนักงานด้วยความจำใจ จ้องมองไปยังใบหน้าของใบพัดที่ตอนนี้ยิ้มอารมณ์ดี และดูตื่นเต้นที่จะได้ครอบครองนาฬิกาเรือนละ 19 ล้านบาท หึ... คอยดูเถอะ เขาจะเอาให้คุ้มเลย
